Stopa szpotawa

Stopa szpotawa (łac. pes varus): zniekształcenie charakteryzujące się odwróceniem stopy do wewnątrz i oparciem jej na bocznym brzegu; stanowi odwrotność stopy płasko-koślawej. Przy takim ustawieniu stopy mięśnie strzałkowe i więzadła boczne są rozciągnięte, natomiast mięśnie piszczelowe i więzadła przyśrodkowe – przykurczone. Postępowanie usprawniające uzależnione jest od rodzaju leczenia. Obejmuje ono leczenie zachowawcze oraz leczenie po zabiegu chirurgicznym. W leczeniu zachowawczym w pierwszej kolejności masuje się rozluźnione mięśnie piszczelowe i więzadła wewnętrzne stopy, stosując głaskanie, delikatne rozcieranie i słabą wibrację, po czym wykonując nawrócenie stopą, rozciąga się powyższe elementy i masuje się napięte mięśnie do ich rozluźnienia. Następnie przeprowadza się masaż o charakterze pobudzającym po stronie mięśni strzałkowych i więzadeł bocznych, po czym unieruchamia się stopę w szynie w prawidłowym ustawieniu. W leczeniu po zabiegu chirurgicznym, w okresie unieruchomienia opatrunkiem gipsowym, wykonuje się masaż kontralateralny, a po usunięciu gipsu, w przypadku występowania obrzęku, stosuje się drenaż limfatyczny kończyny chorej, z ominięciem stopy. Następnie przeprowadza się masaż ogólny stopy, stawu skokowego i podudzia oraz masuje się blizny pooperacyjne.

Źródło:         

Leszek Magiera. Leksykon masażu i terminów komplementarnych. 2001.

Źródło foto:

www.odlarmed.com