Historia masażu tajskiego

Historia masażu tajskiego: szukając rodowodu masażu tajskiego, należy cofnąć się o ok. 2500 lat, ponieważ istotny wpływ miała na niego medycyna indyjska i chińska. Trudno jest ustalić korzenie masażu tajskiego, ponieważ w przeszłości tradycje kulturowe przekazywane były głównie w formie ustnej. Przyjmuje się, że początkowo większy wpływ na masaż tajski miała kultura indyjska, jak Ayurveda, joga i buddyzm, a później rolę w jego kształtowaniu odegrała kultura chińska. Sąsiedztwo tych wielkich cywilizacji oraz istnienie szlaku morskiego, łączącego południowo-wschodnie Indie i południowe Chiny, jak również lądowego Szlaku Jedwabnego, prowadzącego z Chin do Europy, miały wpływ na rozpowszechnianie się buddyzmu w Azji Środkowej. Tymi drogami docierały do Tajlandii medyczne zasady Ayurvedy, której największy rozwój obejmuje okres między 500 r. p.n.e. a 800 r. n.e. i pokrywa się z rozkwitem buddyzmu w Indiach.

     Z tradycyjnej medycyny chińskiej Tajowie czerpali wiedzę o ziołach, akupunkturze, terapii manualnej oraz uwzględniali koncepcję krążenia energii. W języku tajskim słowo masaż brzmi nuad boran, co dosłownie oznacza starożytny masaż, wskazując na antyczny rodowód masażu tajskiego.

     Tajowie przyjmują za korzenie królestwa narodowego okres XIII i XIV wieku, kiedy to nastąpiło połączenie wszystkich księstw tajlandzkich w Cesarstwo Sukhothai. W XV i XVI wieku zostały spisane wszystkie wiadomości z zakresu medycyny i złożone w narodowych archiwach stolicy królestwa. Po wielu wojnach i najazdach na Tajlandię w XVIII wieku pozostały tylko dwa teksty: Farmakopea Króla Nariana i Księga Chorób.

    W XIX wieku za panowania króla Rama III ponownie spisano wszystkie wiadomości na temat historii, religii, medycyny i sztuk pięknych Tajlandii, a najbardziej istotne zostały wyryte na murach Wat Phra Chetuphon, zwanej Wat Pho, będącej jedną z królewskich świątyń w Bangkoku. Na 60 kamiennych tablicach zostało przedstawione ludzkie ciało z rozmieszczonymi kanałami energetycznymi sen i punktami terapeutycznymi oraz ich objaśnienia, które stanowią pomoc dydaktyczną dla tajskich masażystów.

Źródło:

Leszek Magiera. Leksykon masażu i terminów komplementarnych. 2008.