Celsus

Celsus (Aulus Cornelius Celsus, 25 p.n.e.-50 n.e.); rzymski uczony i filozof; autor dzieła encyklopedycznego Artes, z którego 8 ksiąg poświęcił medycynie (De Medicina), zwolennik Hipokratesa.

     Podzielił terapię na trzy formy: 1) dieta, 2) farmaceutyki, 3) chirurgia.

    Masaż traktował jako część chirurgii. W przypadku gruźlicy Celsus zalecał lekki masaż i ciepłe kąpiele oraz wycieczkę do Egiptu (koniecznie statkiem – klimatoterapia). Jego terapeutyczne metody leczenia bólów głowy również zawierały masaż jako dodatek do ścisłej diety, upuszczania krwi i plastrów (gipsów) musztardowych.

    Inne zalecenia co do masażu stosował w przypadku bólów żołądka i nadwagi.

   Celsus twierdzi, że: mocne tarcie wzmacnia włókna, a lekkie rozluźnia je. Kiedy masaż wykonuje się przez dłuższy czas, można stracić na wadze, ale jeżeli wykonuje się go umiarkowanie, następuje wzrost wagi ciała. Tarcie jest wskazane, by wzmocnić rozluźnione organy, a rozluźnić te, które są zbyt napięte.

   Tarcie jest pomocne w przypadku zbyt luźnych organów, gdyż powoduje, że pocierana skóra staje się bardziej jędrna. Długotrwałe tarcie jest wskazane w dotkliwych chorobach, szczególnie w ich stadiach początkowych, a także jako środek nasenny dla obłąkanych.

   Tarcie jest pomocne, kiedy choroba się kończy i może być szkodliwe, kiedy gorączka podnosi się. O ile jest to możliwe, powinniśmy zaczekać, aż gorączka spadnie. Masowanie jest stosowane albo na całym ciele, jeżeli mamy zamiar dodać witalności osobie osłabionej, albo tylko na części, żeby zlikwidować dolegliwość odpowiedniej kończyny lub innego chorego miejsca.

   Tarcie pozwala złagodzić uporczywe bóle głowy, pod warunkiem, że nie jest zastosowane w momencie szczytowym bólu. Tarcie zaleca się także przy paraliżach kończyn, jednakże powinniśmy unikać stosowania tarcia w pobliżu bolesnych miejsc.

      Historyczny Członek Klubu "Ludzie Masażu"
      Historical Member of the "People of Massage" Club
 

Źródło:

Leszek Magiera. Historia masażu w zarysie. 2007